Ginekolog.edu.pl

Nadżerka jest dość często obserwowaną zmianą na narządach płciowych kobiety. Najczęściej powstaje na tle zaburzeń hormonalnych, a dokładniej nadmiaru estrogenów oraz różnych zakażeń. Diagnozuje się ją podczas zwykłego badania ginekologicznego.
Najczęstszymi objawami nadżerki są obfite upławy z pochwy o nieprzyjemnym zapachu, plamienia lub krwawienia międzymiesiączkowe, a także częste stany zapalne pochwy, wywołujące podrażnienia i dyskomfort. Nadżerka jest stanem, któremu mogą również towarzyszyć bóle brzucha i okolicy krzyżowej.

Jest pięć metod leczenia nadżerki.
Tabletki i globulki. Stosuje się je, gdy nadżerka jest mała, nie powoduje dolegliwości, wyniki cytologii są prawidłowe, a kobieta nie rodziła dzieci. Terapia opiera się na lekach przeciwzapalnych i przyspieszających gojenie się nadżerki.
Koagulacja chemiczna. Do leczenia tą metodą kwalifikują się małe nadżerki. Do zmiany przykłada się specjalny preparat chemiczny, który likwiduje chory nabłonek, a na jego miejscu pojawia się zdrowy. Zabieg jest bezbolesny i nie powoduje blizn, ale czas gojenia się rany jest długi, a sam zabieg czasami trzeba powtórzyć.
Elektrokoagulacja (wypalanka). Polega na spaleniu chorych tkanek iskrą elektryczną. Zabieg nie jest bolesny, ale dość nieprzyjemny z powodu delikatnego uczucia szczypania oraz brzydkiego zapachu. Może on powodować małe blizny lub zwężenie kanału szyjki macicy, dlatego nie proponuje się go kobietom, które jeszcze nie rodziły. Okres gojenia się nabłonka to 3-5 tygodni.
Kriokoagulacja (zamrażanie). Martwicę tkanek wywołuje się przez zastosowanie sprężonego azotu. Leczenie jest bardzo skuteczne i bezbolesne. Gojenie się ran może trwać do 30-40 dni.
Fotokoagulacja. Zmienione tkanki usuwa się falą świetlną. Zabieg ten jest całkowicie bezbolesny, a wykorzystuje się go do leczenie małych i płytkich zmian. Okres leczenia trwa ok. 2 tygodni.

Pierwszą z nich są tabletki i globulki. Jeżeli nadżerka jest mała, nie powoduje dolegliwości, cytologia nie wykazała żadnych zmian, a kobieta nie rodziła dzieci – należy obserwować zmianę i odwiedzać ginekologa. Najczęściej lekarz podejmuje on próbę leczenia farmakologicznego opartego na lekach przeciwzapalnych i stymulujących nadżerkę tego by się wygoiła. Gdy pojawiają się upławy, lekarz najczęściej zaleca globulki dopochwowe .

Drugą metodą stosowaną przy leczeniu nadżerki jest Koagulacja chemiczna. Stosuje się ją wtedy gdy zmiany są małe. Polega na tym do nadżerki przykłada się specjalne preparaty, które mają na celu zlikwidowanie chorego nabłonka. A w jego miejscu powstaje zdrowy. Terapia ta jest bezbolesna i nie powoduje blizn. Ma jednak wadę, bywa mało skuteczna i dlatego koagulację trzeba powtarzać w określonych odstępach czasu, co jest niewygodne dla pacjentki. Do wad tej metody zalicza się długi czas gojenia. Zabieg najlepiej zrobić w pierwszych dniach cyklu. Prywatnie kosztuje kilkanaście złotych.

Trzecia metoda to Elektrokoagulacja (tzw. wypalanka). Polega na spaleniu (ale nie zwęgleniu) chorych tkanek iskrą elektryczną. Metoda ta jest przede wszystkim bardzo skuteczna, bo niewielką elektrodą lekarz może dotrzeć do każdego chorego miejsca. Zabieg nie jest bolesny, ale kobieta czuje nieprzyjemny zapach przypalonego mięsa oraz działanie prądu (niemiłe szczypanie). Zazwyczaj nie stosuje się znieczulenia. Elektrokoagulacja może spowodować trwałe blizny na powierzchni szyjki macicy lub zwężenie jej kanału. Konsekwencją tych powikłań bywają bolesne miesiączki oraz trudności z rozwieraniem się szyjki macicy podczas porodu. Po zabiegu nabłonek goi się nawet do 3-5 tygodni. W tym czasie mogą się pojawić upławy o nieprzyjemnym zapachu i plamienia. Wypalenie najlepiej zrobić zaraz po miesiączce. Prywatnie leczenie kosztuje 200-300 zł.

Ostatnią metodą jest Kriokoagulacja (zamrażanie). To nic innego jak wywołanie martwicy tkanek szyjki macicy specjalną elektrodą, z której wypływa sprężony azot. Zabieg trwa 4 do 6 minut. Leczenie jest bardzo skuteczne i bezbolesne. Niektórzy lekarze twierdzą, że to lepsza metoda niż elektrokoagulacja. Większe nadżerki trzeba zamrażać przy użyciu kilku końcówek, co wymaga od lekarza sporego doświadczenia, aby nie zamrozić ściany szyjki zbyt głęboko. Po zabiegu mogą wystąpić wodniste upławy. Gojenie przeciąga się nawet do 30-40 dni. Leczenie przeprowadza się po miesiączce. Kosztuje 300-400 zł

Ginekolog zajmuje się badaniem oraz leczeniem wszelkich schorzeń związanych z kobiecym układem płciowym. Jednym z nich jest nadżerka. Choroba ta występuje najczęściej u kobiet w wieku od 25 do 35 lat.

Nadżerka jest rezultatem zapalenia szyjki macicy spowodowanego bakteriami, wirusami lub grzybami. Nadżerka ma czerwony kolor oraz nierówną, brodawkowatą powierzchnię. Tworzy się ona w pochwowej części szyki macicy. Ryzyko wystąpienia nadżerki rośnie u kobiet mających problemy hormonalne, a także u tych które bardzo wcześnie rozpoczęły współżycie seksualne, bądź też często zmieniają partnerów.

Kobiecie ciężko samej zdiagnozować tą chorobę gdyż nie wiążą się z nią bóle czy inne ostrzegawcze sygnały wysyłane przez organizm. Często wykrywa się ją przypadkowo. Dlatego ważne jest aby co jakiś czas udać się z wizytą do lekarza. Ginekolog Warszawa stwierdzi czy faktycznie istnieje podejrzenie wystąpienia nadżerki i w razie konieczności zaleci odpowiednie badania w tym przede wszystkim badania cytologiczne.

Nadżerka jest przypadłością łatwą do wyleczenia jednak jeśli się ją zaniedba może przekształcić się w chorobę nowotworową.

Nadżerka w sferze ginekologicznej jest ubytkiem tkanki nabłonkowej wokół ujścia zewnętrznej, pochwowej części szyjki macicy. Jest ona następstwem zapalenia szyjki macicy, które pojawiło się na skutek zakażenia bakteriami, wirusami lub grzybami. Objawy, jakie charakteryzują ta dolegliwość mogą być białe, żółte lub zielonkawe upławy o nieprzyjemnym zapachu, pojawiające się przed miesiączką i przejawiające się w postaci bólu w dole brzucha i w okolicy krzyżowo-lędźwiowej. Jednakże często, obecność nadżerki wykrywana jest dopiero podczas badania ginekologicznego, ponieważ w większości przypadków nie daje ona żadnych objawów. Pewność, czy nie ma w nadżerce komórek nowotworowych daje badanie cytologiczne.

Profilaktyka daje do dyspozycji kilka metod.

Kriokoagulacja to metoda zabiegowego leczenia nadżerek szyjki macicy z użyciem ciekłego azotu. Koagulacja chemiczna polega na likwidacji chorego nabłonka przy użyciu specjalnych preparatów chemicznych. Taka terapia jest bezbolesna i nie powoduje blizn.

Elektrokoagulacja jest metoda wykorzystującą prąd o wysokiej częstotliwości do wypalenia chorej tkanki, ale nie zwęglenia jej. Można nią dotrzeć do każdego chorego miejsca. Fotokoagulacja usuwa nadżerkę dzięki emisji fal świetlnych, działając jednak tylko na powierzchni, lecąc niewielkie, płytkie zmiany. Stosowane jest również leczenie farmakologiczne kiedy kobieta nie rodziła jeszcze dzieci a w nadżerce nie ma żadnych zmian nowotworowych.