Ginekolog.edu.pl

Nadżerka jest dość często obserwowaną zmianą na narządach płciowych kobiety. Najczęściej powstaje na tle zaburzeń hormonalnych, a dokładniej nadmiaru estrogenów oraz różnych zakażeń. Diagnozuje się ją podczas zwykłego badania ginekologicznego.
Najczęstszymi objawami nadżerki są obfite upławy z pochwy o nieprzyjemnym zapachu, plamienia lub krwawienia międzymiesiączkowe, a także częste stany zapalne pochwy, wywołujące podrażnienia i dyskomfort. Nadżerka jest stanem, któremu mogą również towarzyszyć bóle brzucha i okolicy krzyżowej.

Jest pięć metod leczenia nadżerki.
Tabletki i globulki. Stosuje się je, gdy nadżerka jest mała, nie powoduje dolegliwości, wyniki cytologii są prawidłowe, a kobieta nie rodziła dzieci. Terapia opiera się na lekach przeciwzapalnych i przyspieszających gojenie się nadżerki.
Koagulacja chemiczna. Do leczenia tą metodą kwalifikują się małe nadżerki. Do zmiany przykłada się specjalny preparat chemiczny, który likwiduje chory nabłonek, a na jego miejscu pojawia się zdrowy. Zabieg jest bezbolesny i nie powoduje blizn, ale czas gojenia się rany jest długi, a sam zabieg czasami trzeba powtórzyć.
Elektrokoagulacja (wypalanka). Polega na spaleniu chorych tkanek iskrą elektryczną. Zabieg nie jest bolesny, ale dość nieprzyjemny z powodu delikatnego uczucia szczypania oraz brzydkiego zapachu. Może on powodować małe blizny lub zwężenie kanału szyjki macicy, dlatego nie proponuje się go kobietom, które jeszcze nie rodziły. Okres gojenia się nabłonka to 3-5 tygodni.
Kriokoagulacja (zamrażanie). Martwicę tkanek wywołuje się przez zastosowanie sprężonego azotu. Leczenie jest bardzo skuteczne i bezbolesne. Gojenie się ran może trwać do 30-40 dni.
Fotokoagulacja. Zmienione tkanki usuwa się falą świetlną. Zabieg ten jest całkowicie bezbolesny, a wykorzystuje się go do leczenie małych i płytkich zmian. Okres leczenia trwa ok. 2 tygodni.

Ginekolog zajmuje się badaniem oraz leczeniem wszelkich schorzeń związanych z kobiecym układem płciowym. Jednym z nich jest nadżerka. Choroba ta występuje najczęściej u kobiet w wieku od 25 do 35 lat.

Nadżerka jest rezultatem zapalenia szyjki macicy spowodowanego bakteriami, wirusami lub grzybami. Nadżerka ma czerwony kolor oraz nierówną, brodawkowatą powierzchnię. Tworzy się ona w pochwowej części szyki macicy. Ryzyko wystąpienia nadżerki rośnie u kobiet mających problemy hormonalne, a także u tych które bardzo wcześnie rozpoczęły współżycie seksualne, bądź też często zmieniają partnerów.

Kobiecie ciężko samej zdiagnozować tą chorobę gdyż nie wiążą się z nią bóle czy inne ostrzegawcze sygnały wysyłane przez organizm. Często wykrywa się ją przypadkowo. Dlatego ważne jest aby co jakiś czas udać się z wizytą do lekarza. Ginekolog Warszawa stwierdzi czy faktycznie istnieje podejrzenie wystąpienia nadżerki i w razie konieczności zaleci odpowiednie badania w tym przede wszystkim badania cytologiczne.

Nadżerka jest przypadłością łatwą do wyleczenia jednak jeśli się ją zaniedba może przekształcić się w chorobę nowotworową.

Nadżerka w sferze ginekologicznej jest ubytkiem tkanki nabłonkowej wokół ujścia zewnętrznej, pochwowej części szyjki macicy. Jest ona następstwem zapalenia szyjki macicy, które pojawiło się na skutek zakażenia bakteriami, wirusami lub grzybami. Objawy, jakie charakteryzują ta dolegliwość mogą być białe, żółte lub zielonkawe upławy o nieprzyjemnym zapachu, pojawiające się przed miesiączką i przejawiające się w postaci bólu w dole brzucha i w okolicy krzyżowo-lędźwiowej. Jednakże często, obecność nadżerki wykrywana jest dopiero podczas badania ginekologicznego, ponieważ w większości przypadków nie daje ona żadnych objawów. Pewność, czy nie ma w nadżerce komórek nowotworowych daje badanie cytologiczne.

Profilaktyka daje do dyspozycji kilka metod.

Kriokoagulacja to metoda zabiegowego leczenia nadżerek szyjki macicy z użyciem ciekłego azotu. Koagulacja chemiczna polega na likwidacji chorego nabłonka przy użyciu specjalnych preparatów chemicznych. Taka terapia jest bezbolesna i nie powoduje blizn.

Elektrokoagulacja jest metoda wykorzystującą prąd o wysokiej częstotliwości do wypalenia chorej tkanki, ale nie zwęglenia jej. Można nią dotrzeć do każdego chorego miejsca. Fotokoagulacja usuwa nadżerkę dzięki emisji fal świetlnych, działając jednak tylko na powierzchni, lecąc niewielkie, płytkie zmiany. Stosowane jest również leczenie farmakologiczne kiedy kobieta nie rodziła jeszcze dzieci a w nadżerce nie ma żadnych zmian nowotworowych.