Ginekolog.edu.pl

Badania ginekologiczne są bezbolesne lecz dla wielu kobiet są wciąż krępujące, dlatego też wziernik, czyli podstawowe narzędzie pracy ginekologa umieszczany jest w pochwie powoli, pozwalając pacjentce na rozluźnienie mięśni. Podczas badania wykonuje się różnego rodzaju testy, na przykład test na obecność wirusa HPV, głównego winowajcę raka szyjki macicy. Stosuje się do tego waciki, pobierając próbkę. Wymaz nie powoduje bólu, nazywa się go również testem Papanicolau.

Obecnie przywiązuje się bardzo dużą rolę do właściwej informacji o zagrożeniu jakim jest dla kobiety rak szyjki macicy. Codziennie w Polsce dziesięć kobiet dowiaduje się o zapadnięciu na tą chorobę. Natomiast szanse na wyleczenie są połowiczne. Infekcje intymne przeciwnie do tego co mogło by się wydawać nie są powodem obciążenia genetycznego czy podatno ścinanie. Przede wszystkim winna jest gospodarka hormonalna, która ulegając zaburzeniu staje się czynnikiem sprzyjającym zakażeniu. Zaburzenia hormonalne wiążą się z niedoborem estrogenu, uczestniczącego w produkcji pałeczek kwasu mlekowego. Pałeczki utrzymują ekosystem pochwy na właściwym poziomie. Zakażenia powodują rozwój grzybów, które mogą prowadzić do grzybicy pochwy. Nie istnieje metoda doskonała ani też test pozwalający na wykrycie zakażenia. Najważniejsza jest w tym przypadku samoobserwacje i zgłoszenie się do ginekologa na wizytę kontrolną jeśli coś niepokojącego by się zaczęło dziać.

Bardzo dużym osiągnięciem w położnictwie i ginekologii było wprowadzenie ultrasonografii. Stosując badanie ultrasonograficzne w pierwszych miesiącach ciąży można dowiedzieć się, czy pacjentka jest rzeczywiście w ciąży, czy jest to ciąża wewnątrzmaciczna, czy jedno czy wielopłodowa i przede wszystkim żywa. Chociaż w tym okresie tak szybkie badanie może wydawać się ryzykowne dla samej pacjentki. Z wielkości pęcherzyka ciążowego lekarz może odczytać jaki jest wiek ciążowy.

Badanie ciąży może być wykonane w trzech technologiach takich jak 4D/3D/2D. Trójwymiarowy obraz pozwala zobaczyć twarz dziecka, ustalić jego płeć, położenie w brzuchu matki. USG, które ma za zadanie wykrywać wady płodu o charakterze genetycznym nazywa się „USG genetycznym” i stanowi swoisty skrót myślowy. Wraz z USG stosuje się metody biochemiczne oceny ryzyka wad płodu i stosuje liczne procedury pozwalające wykluczyć patologię lub stwierdzić jej faktyczne miejsce.

Najwięcej, bo około 50% noworodków rodzi się z wadami serca. Najsłabszym w diagnostyce ogniwem jest wykrywanie tych wad. Wykorzystując dobry aparat ultrasonograficzny, oraz dużą wiedzę, którą powinien dysponować lekarz można wykryć wszystkie wady serca u płodu co pozwoli na dokonanie szybkiego leczenia.

Profesjonalne badania ginekologiczne to usługi świadczone we wszystkich większych przychodniach kobiecych a także w prywatnych klinikach i szpitalach. Jak wybrać swojego lekarza ginekologa? Można zapytać się koleżanki czy cioci do jakiego lekarza uczęszcza. Dobrze jest znaleźć taką osobę z polecenia.

Ginekolog to bardzo ważna osoba w życiu każdej kobiety, zarówno tej młodej, jak i starszej. Wizyty powinny być wpisane na stałe w kalendarz każdej z Pań. Zarówno w prywatnej przychodni, jak i tej państwowej wykonywana jest dokumentacja medyczna. Jest ona własnością pacjentki.

Badanie ginekologiczne zaczyna się od wywiadu lekarskiego, a następnie pacjentka jest badana. Badanie kompleksowo wykonuje się poprzez włożenie wziernika ginekologicznego, czyli metalowej rurki, której ramiona po włożeniu do pochwy, po oddaleniu się od siebie, rozszerzają ścianki pochwy. W ten sposób można ocenić stan szyjki macicy. Włożenie wziernika powinno nastąpić po rozluźnieniu, tak aby nie było bolesne.

Badane są także powłoki brzuszne, można wyczuć nieprawidłowe zgrubienia. Przed każdym kolejnym użyciem, wziernik jest sterylizowany. Warto zaznaczyć, że dostępne są wzierniki plastikowe jednorazowe, o różnej wielkości, znacznie wygodniejsze w użyciu.

Pierwszą z nich są tabletki i globulki. Jeżeli nadżerka jest mała, nie powoduje dolegliwości, cytologia nie wykazała żadnych zmian, a kobieta nie rodziła dzieci – należy obserwować zmianę i odwiedzać ginekologa. Najczęściej lekarz podejmuje on próbę leczenia farmakologicznego opartego na lekach przeciwzapalnych i stymulujących nadżerkę tego by się wygoiła. Gdy pojawiają się upławy, lekarz najczęściej zaleca globulki dopochwowe .

Drugą metodą stosowaną przy leczeniu nadżerki jest Koagulacja chemiczna. Stosuje się ją wtedy gdy zmiany są małe. Polega na tym do nadżerki przykłada się specjalne preparaty, które mają na celu zlikwidowanie chorego nabłonka. A w jego miejscu powstaje zdrowy. Terapia ta jest bezbolesna i nie powoduje blizn. Ma jednak wadę, bywa mało skuteczna i dlatego koagulację trzeba powtarzać w określonych odstępach czasu, co jest niewygodne dla pacjentki. Do wad tej metody zalicza się długi czas gojenia. Zabieg najlepiej zrobić w pierwszych dniach cyklu. Prywatnie kosztuje kilkanaście złotych.

Trzecia metoda to Elektrokoagulacja (tzw. wypalanka). Polega na spaleniu (ale nie zwęgleniu) chorych tkanek iskrą elektryczną. Metoda ta jest przede wszystkim bardzo skuteczna, bo niewielką elektrodą lekarz może dotrzeć do każdego chorego miejsca. Zabieg nie jest bolesny, ale kobieta czuje nieprzyjemny zapach przypalonego mięsa oraz działanie prądu (niemiłe szczypanie). Zazwyczaj nie stosuje się znieczulenia. Elektrokoagulacja może spowodować trwałe blizny na powierzchni szyjki macicy lub zwężenie jej kanału. Konsekwencją tych powikłań bywają bolesne miesiączki oraz trudności z rozwieraniem się szyjki macicy podczas porodu. Po zabiegu nabłonek goi się nawet do 3-5 tygodni. W tym czasie mogą się pojawić upławy o nieprzyjemnym zapachu i plamienia. Wypalenie najlepiej zrobić zaraz po miesiączce. Prywatnie leczenie kosztuje 200-300 zł.

Ostatnią metodą jest Kriokoagulacja (zamrażanie). To nic innego jak wywołanie martwicy tkanek szyjki macicy specjalną elektrodą, z której wypływa sprężony azot. Zabieg trwa 4 do 6 minut. Leczenie jest bardzo skuteczne i bezbolesne. Niektórzy lekarze twierdzą, że to lepsza metoda niż elektrokoagulacja. Większe nadżerki trzeba zamrażać przy użyciu kilku końcówek, co wymaga od lekarza sporego doświadczenia, aby nie zamrozić ściany szyjki zbyt głęboko. Po zabiegu mogą wystąpić wodniste upławy. Gojenie przeciąga się nawet do 30-40 dni. Leczenie przeprowadza się po miesiączce. Kosztuje 300-400 zł

Gdy pęknie prezerwatywa w pierwszej kolejności należy pamiętać o tym by nie wpadać w panikę. Nie ma nic gorszego niż stracenie głowy w takiej sytuacji – poprzez panikę można bardzo pogorszyć swoją sytuacje która w zasadzie nie musi być najgorsza. Jeśli pęknięcie prezerwatywy nastąpiło jeszcze przed wytryskiem, należy bardzo ostrożnie wycofać się z pochwy i poświęcić sekundę czasu na zastanowienie się – dlaczego tak się stało, że prezerwatywa pękła.
Gdy stosuje się prezerwatywę dobrej jakości nie powinno dojść do pęknięcia, gdyż są one produkowane z wysokiej jakości materiałów. Prezerwatywy nie pękają ot tak sobie. Należy pamiętać by nie przechowywać prezerwatyw w wysokich temperaturach, nie należy nawilżać ich także nieodpowiednim lubrykantem na bazie oleju, nie wolno używać prezerwatywy kila razy, każda prezerwatywa jest jednorazowa.
Decydując się na stosunek w prezerwatywie trzeba pamiętać by nie była ona za mała a pochwa za sucha. Warto o tym pomyśleć zanim nałoży się następną prezerwatywę i przystąpi do kontynuowania stosunku, gdyż może być taka sytuacja, że następna gumka również pęknie, ale tym razem po wytrysku co jest już dosyć poważnym problemem. Jeśli pęknięcie nastąpiło w trakcie lub po ejakulacji należy wtedy bardzo ostrożnie się wycofać, przytrzymując pękniętą prezerwatywę, aby jak najmniej spermy się rozlało. Nie należy wtedy przepłukiwać pochwy gdyż może dojść do zakażenia chorobą weneryczną. Należy jak najszybciej skontaktować się z ginekologiem, który oceni sytuacje i powie co należy robić dalej.
Warto zapytać się o „pigułkę po”, którą należy zażyć do 72 godzin po stosunku, a następną w 12 godzin później. Taka pigułka ma jednak dość nieprzyjemne skutki uboczne, a mianowicie rozregulowuje cykl hormonalny. Przed użyciem prezerwatywy zaleca się poćwiczyć na ,,sucho’’ ,oraz czytać dokładnie informacje zawarte na ulotce tak by pęknięta prezerwatywa nie musiała spędzać snu z powiek.

Każda zdrowa kobieta ma te same narządy intymne, w tej samej ilości. Zdarza się jednak, ze ich rozmiar bywa różny. Niektóre kobiety mają tyłozgięcie macicy, które tak naprawdę nie jest ani chorobą ani anomalią. To co może wywoływać, to czasami bolesność. Macica zamiast do przodu, wygięta jest do tyłu. Jest albo dziedziczne bądź następuje pod wpływem porodu. Wiązadła, które podtrzymują macicę, nie są w stanie pokierować ją do przodu. Generalnie tyłozgięcie macicy jest bezobjawowe. Ewentualna objawy mogą występować przy stosunkach, ponieważ na tylnych sklepieniach pochwy oparta jest macica, a także podczas bardzo bolesnych miesiączek kiedy ból promieniuje na plecy. Zbyt silny ból miednicy też może wskazywać na tyłozgięcie macicy. Nie ma lekarstwa na tyłozgięcie macicy, tym bardziej skoro nie jest to choroba. Jako środek zapobiegawczy trzeba stosować leki przeciwbólowe, jeśli ból jest nie do wytrzymania oraz jeśli odczuwana jest bolesność podczas stosunków. Warto również zażywać leki, które poprawiają krążenie żył.

Zapalenie pochwy może być spowodowane przez różne czynniki. Między innymi można wyróżnić tak zwaną rzęsistkowicę spowodowaną pierwotniakiem rzęsistkiem pochwowym, a także zakażenie o podłożu grzybicznym wywołanym przez drożdżaki, oraz zakażenie o podłożu bakteryjnym.
Zapalenie pochwy może być wywołane przez wiele bakterii. Najczęściej jest jednak nią Gardnerella vaginalis. Chociaż uważa się, że zakażenie bakteryjne pochwy nie przenosi się droga płciową, zaleca się przebadanie partnera dla większej pewności.
W przypadku zapalenia rzęsistkowego znacznie częściej występują upławy, a w rozwiniętej fazie wydzielina staje się szaro-zielona, wodnista oraz wydziela nieprzyjemny zapach. Zakażeniu temu może towarzyszyć również świąd, a w momencie gdy dojdzie do zapalenia cewki moczowej, wystąpić mogą również zaburzenia w oddawaniu moczu.
Przyczynami zapalenia pochwy jest zazwyczaj młody wiek kobiety, stosowanie dopochwowych tamponów w czasie krwawienia miesiączkowego, a także zaburzenia miesiączkowania. Przyczyną może być także płukanie pochwy preparatami do higieny intymnej.